Szukamy rodziny adopcyjnej dla dwóch sióstr z województwa dolnośląskiego.

Emma

Młodsza Dziewczynka Ema urodziła się w 2022 roku i uzyskała 10 punktów w skali Apgar. Do pogotowia rodzinnego trafiła jak miała zaledwie 2,5 miesiąca wraz ze starszą o rok siostrą. W sierpniu 2025 r. Dzieci zostały skierowane do Rodziny Zastępczej, gdzie obecnie przebywają. W międzyczasie uregulowano ich sytuację prawną i Dziewczynki uzyskały kwalifikację do adopcji.

Ema jest uroczą i wesołą dziewczynką z dużymi piwnymi oczkami i brązowymi włosami, wrażliwą, uśmiechniętą, ciekawą świata. Uwielbia tańczyć i śpiewać. Lubi też układać puzzle, budować duże budowle z klocków lego duplo, kolorować i naklejać naklejki. Uwielbia maskotki i lalki, bawi się nimi w dom. Lubi też zabawę w ogrodzie, spacery, wycieczki.

Jest samodzielną, spokojną Dziewczynką, która rozwija się odpowiednio do swojego wieku i nie sprawia problemów wychowawczych. Ma ugodowy charakter, jest komunikatywna choć czasami zachowuje dystans wobec ludzi, których dobrze nie zna.

Od września 2025 roku uczęszcza do publicznego przedszkola, jest lubiana przez inne dzieci i Panie.
Początkowo w nowej rodzinie zastępczej Ema nie potrafiła się skupić i miała problem z dostosowaniem się do zasad panujących w domu.

Na dzień dzisiejszy zrobiła duże postępy (to tylko pół roku a zmiany ogromne). Szybko zapamiętuje teksty wierszyków lub piosenek, koloruje starannie, potrafi skupić się przy czytaniu książeczek lub wykonywaniu prac plastycznych, mówi pełnymi zdaniami. Lubi być w centrum uwagi, być chwalona. Chętnie uczy się nowych rzeczy, jest ciekawa, rezolutna i samodzielna jak na swój wiek.

Marysia

Siostra Emy – Marysia jest o ponad rok starsza. Również uzsykała po porodzie 10 punktów skali Apgar. Lubi spędzać czas ze swoją siostrą, bawić się w dom, śpiewać, tańczyć, budować z klocków. Gdy jest cieplej najchętniej  spędza czas w ogrodzie. Lubi zabawy w piaskownicy i na huśtawce, skakanie na trampolinie oraz spacery.

Jest lekko wycofana przy innych osobach (przy siostrze nie), potrzebuje dłuższej chwili na oswojenie się  z sytuacją. Od września 2025 chodzi do przedszkola. Pani nie zgłasza problemów wychowawczych, przy zabawach grupowych trzeba ją zachęcać, potrzebuje więcej czasu na wykonanie zadań.

W 2024 roku Marysia przeszła badania w Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej (miała wtedy 3 latka), z których wynikało, że Dziewczynka ma możliwości umysłowe na poziomie pogranicza niepełnosprawności intelektualnej i występują deficyty rozwojowe. Na chwilę obecną czeka na nowy termin w Poradni w celu powtórzenia badań.

Kiedy opuściła pogotowie rodzinne i zamieszkała z nową rodziną, opiekunowie mieli wrażenie, że Dziewczynka nie do końca rozumie, co do niej się mówi. Odpowiadała nielogicznie na proste pytania, niszczyła zabawki, potrafiła uderzyć inne dziecko.

Dziś Marysia jest bardziej otwarta na ludzi, szanuje zabawki i nie bije dzieci. Mówi całymi zdaniami, odpowiedzi zaczynają być logiczne, chętniej wykonuje zadania i ćwiczenia.

Opiekunowie zastępczy spędzali z nią dużo czasu na ćwiczeniach integracji wzrokowo-ruchowej, zabawie plasteliną, układankach geometrycznych. Kładli nacisk na rozwinięcie czynności samoobsługowych i pamięciowych. Marysia potrzebuje akceptacji, emocjonalnego wsparcia, serdeczności, budowania jej własnej wartości, doceniania jej mocnych stron i umiejętności.

Dziewczynki są pod opieką lekarza rodzinnego, szczepione według kalendarza. Nie chorują.

Siostry są bardzo ze sobą zżyte, pomagają sobie. Potrzebują rodziców pełnych miłości i serdeczności, którzy zapewnią im bezpieczny dom.

Kontakt

Osoby, które chciałyby dowiedzieć się więcej o Siostrach – zapraszam do kontaktu po szczegółowe informacje:💌 dzieckoadopcyjne@gmail.com (ewentualnie na priv na FB). 

****

💙Dla osób bez kursu, które myślą o adopcji i nie wiedzą, jak zacząć

Osoby, które dopiero rozważają temat adopcji i zastanawiają się od czego zacząć i jak wygląda cała procedura odsyłam do naszego💚 Zestawu – „Przewodnika po adopcji” . Znajdziecie w nim też aplikację „Ośrodki Adopcyjne” – ułatwiającą wybór OA na podstawie opinii innych kandydatów.

💚Do poczytania – poznajcie nasze publikacje, które zmieniają wyobrażenie o adopcji:

Poniżej fragment z „Moje nowe życie po adopcji – historie dorosłych adoptowanych”:

„Tuż po urodzeniu zostałam porzucona przez rodziców biologicznych💔. W wieku kilku miesięcy trafiłam do domu dziecka. Przebywałam tam 3 lata. Wtedy pojawili się moi rodzice.

Byłam dzieckiem chorym i zaniedbanym💔. Biorąc pod uwagę to, w jakim pozostawałam stanie fizycznie oraz jakich zabiegów i operacji wymagałam, mogę się domyślać, że moi adopcyjni rodzice po prostu mnie uratowali. Musieli walczyć o przyjęcie mnie do swojej rodziny. Ówczesna pani dyrektor DD, w którym przebywałam, stwierdziła że „z tak chorym dzieckiem sobie nie poradzą”, rzucała kłody pod nogi i tylko upór i waleczność, zwłaszcza mamy, sprawił, że w końcu do nich trafiłam.

Cenię ich za to, że zechcieli się zająć mną, dzieckiem chorym i zaniedbanym – od 3 do 16 roku życia przeszłam 16 (!) operacji oczu. To dzięki nim dziś widzę, zdobyłam wykształcenie, mam pracę, którą lubię.

To wspaniali, dobrzy ludzie, którzy nauczyli mnie wszystkiego co umiem. Pokazali, że zawsze warto pomagać i pięknie żyć. Nigdy i za nic na świecie nie zamieniłabym ich na innych rodziców💞”.