Maleńka 19-miesięczna Dziewczynka pochodzenia romskiego potrzebuje kochających rodziców adopcyjnych. Dziecko jest z województwa małopolskiego.

Dziewczynka miała trudny start, mimo urodzenia o czasie i dobrej wagi miała wzmożone napięcie mięśniowe, co wpłynęło na jej opóźniony rozwój psychoruchowy. Trafiła pod opiekę neurologa. Od 3 tygodnia życia wdrożono rehabilitację, która z czasem zaczęła przynosić efekty. Maleńka jest nadal rehabilitowana i prowadzona przez neurologopedę.

Dziewczynka chodzi przy meblach, wspina się na wersalkę, wzorcowo raczkuje. Samodzielnie jeszcze nie chodzi, ale to tylko kwestia czasu. Jest bardzo cierpliwa. Podczas zajęć z neurologopedą wytrwale realizuje polecenia, zostaje w gabinecie sama z terapeutą i potrafi całe 45 minut uczestniczyć w ćwiczeniach i zabawach. Jest zainteresowana tym, co dzieje się wokół niej. Jest bardzo spostrzegawcza zwłaszcza na dźwięki. Uwielbia zabawy przed lustrem, śmieje się do siebie i wypowiada wtedy dużo sylab.

Lubi oglądać książeczki przystosowane do jej wieku , samodzielnie odwraca kartki. Teraz uczy się trzymać w ręce kredkę albo rysik i zaczyna rysować. Dziewczynka jest otwarta na nowe relacje ale niektórych osób się boi. Ładnie bawi się sama i w grupie dzieci.

Uczy się gryźć grudkowe posiłki. Dobrze jej idzie też gryzienie kanapki, chrupek i paluszków oraz picie z kubeczka. Lubi jeść musy, banany i jajecznicę. Rozwija się w swoim tempie, cały czas występuje progres. Rozwój mowy jest na poziomie roku.

Rozbraja wszystkich swoim uśmiechem. Bardzo lubi psy. Uwielbia się tulić i wygłupiać, bawić „w gilgotki”. Do lustra „daje sobie buziaki”. Bardzo ładnie się bawi „w sroczkę”, w „a-kuku”, uwielbia turlać piłkę co doprowadza ją do cudownego śmiechu. Bardzo lubi śpiewanie i muzykę.

Kontakt✅

Osoby, które chciałyby dowiedzieć się więcej o Dziewczynce – zapraszam do kontaktu po szczegółowe informacje💌: dzieckoadopcyjne@gmail.com (ewentualnie na priv na FB).

Dla osób bez kursu, które myslą o adopcji i nie wiedzą, jak zacząć‼

Osoby, które dopiero rozważają temat adopcji i zastanawiają się od czego zacząć i jak wygląda cała procedura odsyłam do naszego Zestawu – „Przewodnika po adopcji” . Znajdziecie w nim też aplikację „Ośrodki Adopcyjne” – ułatwiającą wybór OA na podstawie opinii innych kandydatów.

Poczytaj💚

• Opowieści Mam adopcyjnych: „Dzięki adopcji zostałam mamą” i „Od pierwszego spojrzenia…” – adopcja oczami kobiet. Znajdziecie w niej historie kilkudziesięciu kobiet, które doświadczyły różnych odcieni macierzyństwa adopcyjnego.
• Historie Ojców adopcyjnych: „Adopcja oczami ojca”
• Doświadczenia Dzieci adopcyjnych: „Moje nowe życie po adopcji”

Poniżej fragment z tej ostatniej publikacji (jednej z najważniejszych‼, bo bardzo rzadko możemy spojrzeć na adopcję oczami dziecka):

„W momencie adopcji miałem skończone 3 lata. Raczej się nie cieszyłem. Nie potrafiłby wtedy z czegokolwiek się cieszyć. Byłem dzieckiem maltretowanym i bardzo nieszczęśliwym. Blizny na ciele przypominają mi tamten okres mojego życia. Są pamiątką zła, którego doświadczyłem…

Moja mama zginęła w wypadku po zaledwie roku od chwili adopcji. Do dziś ją pamiętam i czuję jej dobroć. Codziennie wieczorem siedziała długo przy mnie.

„Jesteś moim skarbem…”

Miała taki rytuał, że przed snem całowała wszystkie moje blizny, powtarzając że jestem jej skarbem, że to na mnie tak czekała i że mnie bardzo kocha. Jej długie, jasne włosy łaskotały mnie po twarzy. Początkowo nie wiedziałem co się dzieje. Bałem się.

Byłem dzieckiem, które nigdy wcześniej nie doświadczyło czułości. Ale potem czekałem na te chwile z nią spędzone. Jej ciepło zmieniało mnie i otwierało…”