Szukamy rodziny adopcyjnej (po szkoleniach w Ośrodku Adopcyjnym lub na końcowym etapie procedury) dla Dziewczynki.

Nadia jest drobniutka. Niski wzrost stanowi jej naturalną cechę. Od listopada 2023 r. przebywa w rodzinnym domu dziecka w województwie warmińsko – mazurskim. Jest Dzieckiem w pełni zdrowym.

Dziewczynka wnosi do swojego otoczenia ogromną radość. Jest pogodna, otwarta, łatwo nawiązuje kontakt, choć na początku, gdy poznaje nowe osoby przez chwilę pozostaje onieśmielona. Pierwsze co rzuca się w oczy przy spotkaniu z Nadią, to jej szeroki uśmiech, którym stale obdarza ludzi wokół, a druga rzecz to jej piękne, kręcone blond włoski. Dziewczynka jest zaradna, samodzielna i chętna do pomocy.

Bardzo lubi dużo mówić, ma silny charakter i „wszędzie jej pełno”. Potrafi być uparta i wytrwała w dążeniu do celu, który sama sobie obierze. Ta cecha może pozwolić jej osiągać sukcesy przy mądrym prowadzeniu i wsparciu przez rodziców adopcyjnych.

Nadia ma dużą potrzebę otrzymywania uwagi, dostawania czegoś tylko dla siebie, ale obecnie wychowuje się w większej grupie dzieci, dlatego tak bardzo czeka na rodziców adopcyjnych.

Nadia uwielbia się przebierać, czesać i układać nowe fryzury. Jest w tym kreatywna. Bardzo jej się podobają kolorowe spinki, cekiny, kokardy, falbanki oraz sukienki i jak większość dziewczynek lubi się stroić.

Dziewczynka bardzo potrzebuje Rodziców na wyłączność i głośno o tym mówi w swój dziecięcy sposób.

Kontakt💌

Osoby, które chciałyby dowiedzieć się więcej o Dziewczynce – zapraszam do kontaktu po szczegółowe informacje💌: dzieckoadopcyjne@gmail.com (ewentualnie na priv na FB).

Dla osób bez kursu, które myslą o adopcji i nie wiedzą, jak zacząć‼

Osoby, które dopiero rozważają temat adopcji i zastanawiają się od czego zacząć i jak wygląda cała procedura odsyłam do naszego Zestawu – „Przewodnika po adopcji” . Znajdziecie w nim też aplikację „Ośrodki Adopcyjne” – ułatwiającą wybór OA na podstawie opinii innych kandydatów.

Poczytaj💚

• Opowieści Mam adopcyjnych: „Dzięki adopcji zostałam mamą” i „Od pierwszego spojrzenia…” – adopcja oczami kobiet. Znajdziecie w niej historie kilkudziesięciu kobiet, które doświadczyły różnych odcieni macierzyństwa adopcyjnego.
• Historie Ojców adopcyjnych: „Adopcja oczami ojca”
• Doświadczenia Dzieci adopcyjnych: „Moje nowe życie po adopcji”

Poniżej fragment z tej ostatniej publikacji (jednej z najważniejszych‼, bo bardzo rzadko możemy spojrzeć na adopcję oczami dziecka):

„W momencie adopcji miałem skończone 3 lata. Raczej się nie cieszyłem. Nie potrafiłby wtedy z czegokolwiek się cieszyć. Byłem dzieckiem maltretowanym i bardzo nieszczęśliwym. Blizny na ciele przypominają mi tamten okres mojego życia. Są pamiątką zła, którego doświadczyłem…

Moja mama zginęła w wypadku po zaledwie roku od chwili adopcji. Do dziś ją pamiętam i czuję jej dobroć. Codziennie wieczorem siedziała długo przy mnie.

„Jesteś moim skarbem…”

Miała taki rytuał, że przed snem całowała wszystkie moje blizny, powtarzając że jestem jej skarbem, że to na mnie tak czekała i że mnie bardzo kocha. Jej długie, jasne włosy łaskotały mnie po twarzy. Początkowo nie wiedziałem co się dzieje. Bałem się.

Byłem dzieckiem, które nigdy wcześniej nie doświadczyło czułości. Ale potem czekałem na te chwile z nią spędzone. Jej ciepło zmieniało mnie i otwierało…”